12 Eylül özgürlükleri ortadan kaldırmayı hedeflemiştir. Bugün hala fikir ve ifade özgürlüğünün varlığından söz edemiyoruz. Yazdıklarından, düşündüklerinden, örgütlerinden dolayı binlerce insanımız cezaevlerinde…

12 Eylül  emek güçlerinin zayıflatılması, sendikaların etkisizleştirilmesini hedeflemiştir. Bugün Türkiye’de sendikal hak ihlalleri sürmektedir, grev yapmak, hak aramak neredeyse imkansızdır. Sendikal etkinliklerden dolayı cezaevlerinde yatan insanlar vardır.

12 Eylül Türk-İslam sentezini hedeflemiştir. Bugün Türkiye’de hala müfredat milliyetçi, şoven içeriğinden arındırılamamış, zorunlu din dersi uygulaması kaldırılamamıştır.

12 Eylül sivil, demokratik siyaseti zayıflatmayı hedeflemiştir. Bugün Türkiye’de hala parlemento güçsüzdür, siyasal partiler kanunu antidemokratiktir ve seçim barajları nedeniyle yurttaşların siyasal katılımı engellenmektedir.

12 Eylül askeri, bürokratik vesayet rejimini güçlendirmeyi hedeflemiştir. Bugün Türkiye’de hala ordu ve bürokrasinin siyasal sistem üzerinde ağırlığı sürmektedir.

12 Eylül özgür ve demokratik üniversite idealini yerle bir etmeyi hedeflemiştir. Bugün Türkiye’de Üniversiteler hala devletin emri altında, etkisiz, bilim üretemeyen YÖK şubeleri konumundadır.

12 Eylül bu ülkenin yurttaşlarını şiddetle, cezaeviyle, işkenceyle yola getirmek, hizaya sokmak istemiştir. Bugün Türkiye’de hala devlet şiddeti vardır; hak arayanlar copla, gazla, silahla karşılaşmaktadır. Cezaevlerinde insan hakları ihlalleri sürmektedir; işkence gündelik bir gerçeğimiz olmaktan çıkarılamamıştır; sokak infazları vakay-ı adiye’dendir. 

12 Eylül bu ülke yurttaşlarının kimliklerini inkar etmeyi hedeflemiştir. Bugün Türkiye’de hala kendi kimliklerini savunmak zorunda bırakılan Kürt yurttaşlarımız kültürel hakları ellerinden alınmış bir yaşam sürmektedir.

12 Eylül, tam bir sermaye egemenliği sağlamak istemiştir. Bugün Türkiye’de hala siyaset sermaye kesiminin tekelinde piyasacılığın yüceltildiği, emeğin tanınmadığı, emekçilerin açlık sınırının, yoksulluk sınırının altında sefalete mahkum edildiği bir ülkedir.

Özetle söylemek gerekirse 12 Eylül günceldir.

Aradan geçen 29 yıla rağmen, Türkiye ne darbeci Generallerle hesaplaşılabilmiş, ne de 12 Eylül’ün ürünü olan 1982 Anayasası’ndan kurtulunabilmiştir. Dünyanın hiçbir demokratik ülkesinde darbeciler ve darbe hukuku, Türkiye’deki gibi el üstünde tutulmamıştır. Türkiye, darbecileri Anayasayla koruyan yegane ülke olmanın ayıbıyla yaşamaktadır.

Buradan sesleniyoruz: Türkiye’de özgürlük, eşitlik ve barış egemen olacaksa; Türkiye demokratik bir geleceğe doğru yürüyecekse bunun ilk koşullarından birisi başta 12 Eylül Darbesini gerçekleştiren Generaller olmak üzere, dönemin tüm sorumlularının yargılanmasıdır.

Başta 1982 Anayasası olmak üzere tüm darbe hukukunun derhal tasfiye edilmesidir. Tüm toplumu baskı altında tutan antidemokratik Anayasa’nın yerine toplumsal barışı, özgürlüğü, demokrasiyi ve eşitliği sağlayacak bir anayasaya ihtiyacımız olduğu açıktır.

Türkiye yüz binlerce yurttaşımızın işkencelerden geçirildiği, ailelerin parçalandığı, gepegenç insanlarımızın darağaçlarında can verdiği, devlet gücüyle cinayetlerin işlendiği 12 Eylül karanlığıyla hesaplaşmayı daha fazla erteleyemez.